گنده سبلت

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

گنده سبلت . [ گ ُ دَ / دِ س ِ ل َ ] (ص مرکب ) آنکه بروت او بزرگ است . سبیل کلفت : ز شعر مرثیت من به آرزو برسد طمع به مجلس آن گنده سبلت این دارم . ؟