گنج یاب
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گنج یاب . [گ َ ] (نف مرکب ) کسی که گنج پیدا میکند : چرا روی آن کس که شد گنج یاب ز شادی برافروخت چون آفتاب . نظامی .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گنج یاب . [گ َ ] (نف مرکب ) کسی که گنج پیدا میکند : چرا روی آن کس که شد گنج یاب ز شادی برافروخت چون آفتاب . نظامی .