گلاب گیر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گلاب گیر. [ گ ُ ] (نف مرکب ) گلاب گیرنده .آنکه گلاب تهیه کند : و مثال برآمدن و باز فرودآمدن این بخارها و رطوبت ها همچون کارگاه گلابگیران است . (ذخیره ٔ خوارزمشاهی ). و رجوع به گلابگر شود.
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی