گل گیتی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گل گیتی . [ گ ُ ل ِ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) پهلوی، گیتیک . (حاشیه ٔ برهان قاطع چ معین ). گل زمین . ◄ نوعی از گل که برگهای آن از هر طرف سه خار دارد و آن دو نوع میشود سفید و زرد. (برهان ) (آنندراج ). ◄ گل پیاده گلی که آنرا درخت و بوته ٔ بزرگ نباشد، همچو: بنفشه و نرگس وسوسن و امثال آن . (برهان ). رجوع به گل پیاده شود.