گشت زمان

گشت زمان . [ گ َ ت ِ زَ ] (ترکیب اضافی، اِمرکب ) گشت زمانه صرف دهر. گردش روزگار : نه گشت زمانه بفرسایدش نه این رنج و تیمار بگزایدش . فردوسی . برون کند چو درآمد به خشم گشت زمان ز قصر قیصر و از خوان خویشتن خان را. ناصرخسرو (دیوان چ تهران ص ٩). کسی که عیش براو تلخ کرد گشت زمان شود ز دیدن تو عیش تلخ او شیرین . سوزنی .