گسسته خرد
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گسسته خرد. [ گ ُ س َس ْ ت َ / ت ِخ ِ رَ ] (ص مرکب ) کم عقل . بی خرد. نادان : از اویی به هر دو سرای ارجمند گسسته خرد پای دارد به بند. فردوسی . بدو گفت گیو ای گسسته خرد سخن زین نشان خودکی اندرخورد؟ فردوسی .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گسسته خرد. [ گ ُ س َس ْ ت َ / ت ِخ ِ رَ ] (ص مرکب ) کم عقل . بی خرد. نادان : از اویی به هر دو سرای ارجمند گسسته خرد پای دارد به بند. فردوسی . بدو گفت گیو ای گسسته خرد سخن زین نشان خودکی اندرخورد؟ فردوسی .