گریفتن

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

گریفتن . [ گ ُ ت َ ] (مص ) گریختن . (برهان ) (آنندراج ). ظاهراً مصحف «گریختن » یا «گریغتن ». رجوع به گریختن شود. (حاشیه ٔ برهان چ معین ).