گرچ

گرچ . [ گ ُ ] (اِ) گلوی . (الفاظ الادویه ص ٢٣٢).

گرچ . [ گ ُ ] (اِ) شوشه، یعنی پارچه و قاش خربزه و هندوانه و غیره . ◄ گرچ بالفتح، شکاف گریبان و گرته و پیراهن . (غیاث اللغات ).

گرچ . [ گ ُ ] (اِ) در سیرا این نام را به زالزالک وحشی دهند. گویج . یمیشان .