گروگر/vâže/ذخیره واژهاشتراکهمهلغتنامه دهخدالغتنامه دهخدا(گَ رُ گَ)<BR>۱- (ص.) قابل پرستش، معبود.<BR>۲- خدای تعالی.<br>واژه قبلی: گروگانواژه بعدی: گرویدن