گاوتکیه
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(تِ یَ یا یِ) [ فا - ع. ] (اِمر.) تکیه و متکای بزرگ طولانی که بزرگان چون بر مسند نشینند آن را بر پشت گذارند.<br>
فرهنگ فارسی معین
(تِ یَ یا یِ) [ فا - ع. ] (اِمر.) تکیه و متکای بزرگ طولانی که بزرگان چون بر مسند نشینند آن را بر پشت گذارند.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گاوتکیه . [ ت ِ ی َ / ی ِ ] (اِ مرکب ) تکیه ٔ کلان طولانی که ارباب دول بر مسند نشسته پس پشت گذارند : نبودی گر از تیرگی بد نمود شدی گاوتکیه زچرخ کبود. ؟ زیرا که گاو بمعنی کلان است مثل خر بهمان معنی چون خرپشته و خرمگس و خربط به معنی پشته ٔ کلان و مگس کلان و بط کلان . (آنندراج ). بالش کلانی که شخص نشسته بدان تکیه میکند. (فرهنگ ناظم الاطباء).