گاوبازه

گاوبازه . [ زِ ] (اِخ ) نام یکی از دهستانهای هفتگانه ٔ شهرستان بیجار است . این دهستان در جنوب خاوری شهرستان واقع، محدود است از طرف شمال و باختر به دهستان پیرتاج، از جنوب به دهستان مهربان از بخش کبودرآهنگ شهرستان همدان و از خاور به دهستان گرماب بخش قیدار زنجان . هوای دهستان سردسیر، وضع طبیعی آن تپه ماهور، خاکی و بلندترین کوه دهستان کوه چنگ الماس است این کوه در شمال باختر دهستان واقع، بلندترین کوه دهستان قله ٔ آن از سطح دریا ٢٢٥٨ گز است از قله ٔ پرتگاهی آن مومیائی مخصوصی به دست می آورند ولی رسیدن به آن از نظر پرتگاهی بودن کوه بسیار دشوار است آب آن از قنوات تأمین شده محصول عمده ٔ آن، غلات و لبنیات میباشد هشت دهم غلات آن بطور دیم به دست می آید. شغل مردان، زراعت و گله داری، بافتن قالیچه، جاجیم و گلیم بین زنان دهستان مرسوم میباشد. قالیچه های بافت خانباغی بخوبی در دهستان مشهور است . راه شوسه ٔ بیجار به همدان از جنوب و باختر دهستان میگذرد و آبادی چکینی از این بلوک در کنار شوسه واقع شده و خان باغی کلوچه نزدیک به راه شوسه هستند بواسطه ٔ مسطح بودن اراضی در فصل خشکی با اکثر قراء مهم دهستان اتومبیل میتوان برد. زبان مادری سکنه ٔ دهستان ترکی و کمی به فارسی و کردی آشنا هستند. این دهستان از١٥ آبادی تشکیل شده سکنه ٔ آن در حدود ٦ هزار نفر، قراء مهم آن عبارتند از: قزان قره، باش قورتاران، خان باغی، کچه گنبد، دیستی بلاغ و گاوباز. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٥).

گاوبازه . [ زِ ] (اِخ ) دهی است از دهستان گاوبازه ٔ شهرستان بیجار واقعدر ١٢ هزارگزی جنوب باختری پیرتاج، کنار راه مالرو شاهگدار به خدائی . تپه ماهور، سردسیر، دارای ٤٢٠ تن سکنه، آب آن از چشمه . محصول آنجا غلات، لبنیات و شغل اهالی زراعت، گله داری، قالیچه، گلیم و جاجیم بافی و راه آن مالرو است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٥).

گاوبازه . [ زِ ] (اِخ ) دهی است از دهستان خاوه بخش دلفان شهرستان خرم آباد، واقع در ١٢ هزارگزی خاور نورآباد و ٨ هزارگزی خاور شوسه ٔ خرم آباد به کرمانشاه . جلگه، سردسیر مالاریائی، دارای ٢٤٠ تن سکنه . آب آن از نهر دادا. محصول آنجا غلات، تریاک، توتون، لبنیات و شغل اهالی زراعت و گله داری و راه آن مالرو است . ساکنین آن از طایفه ٔ کرمعلی هستند. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٦).