گاو پوست
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گاو پوست . (اِ مرکب ) پوست گاو. پوست گاو که در آن کاه یا زر کنند: قنطار؛ یک پوست گاو پر از زر یا از سیم . (منتهی الارب ). دگرهر چه در پادشاهی اوست ز گنج کهن پر کند گاو پوست . فردوسی . ز دینار گفتند و از گاو پوست ز کاری که آرام روم اندروست . فردوسی . ◄ (ص مرکب ) دارای پوستی ضخیم چون پوست گاو.
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی