گاو عنبر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گاو عنبر. [ وِ عَم ْ ب َ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) پستاندار عظیم الجثه ٔ دریائی شبیه به وال که در دریا میماند. گویند عنبر فضله ٔ او است . (از آنندراج ) (از غیاث ). کاشالوت، ماهی عنبر، باله ٔ لطمیه، گاو بحری .قال الزمخشری سمعت ُ ناساً من اهل مکة یقول هو (ای العنبر) صفع ثور فی بحر الهند. (تاج العروس ) و رجوع به عنبر و گاو بحری، گاو عنبری و گاو عنبرین و رجوع به قطاس و قیطوس و بحری قطاس و پرچم شود : ز مار مهره برآری ز ابر مروارید ز گاو عنبر سارا ز یاسمن زنبق . انوری . گاو عنبر برهنه تن پیوست خر بربط بریشمین افسار. خاقانی . گاو عنبرفکن از طوس به دست آرم لیک بحر اخضر نه به عمان به خراسان یابم . خاقانی . شیربزمینم نه آن شیری که بینی صولتم گاو زرینم نه آن گاوی که یابی عنبرم . خاقانی . بحر دیدستی که خیزد گاو عنبرزای ازو گاو بین زو بحر نوشین هر زمان انگیخته . خاقانی . گر بیهنر بمال کند کبر بر حکیم کون خرش شمار اگر گاو عنبر است . سعدی . مولانا هاتفی در معراج رسول علیه الصلوة والسلام گفته : ز الطاف او شور دیگر شده ز بوی خوشش گاو عنبر شده . (از شعوری ).