گاو زرین
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گاو زرین . [ وِ زَ / زَرْ ری ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) صراحی که بشکل گاو از طلا سازند. خم شراب : چند خواهی ز آهوی سیمین گاو زرین که میخورد گلنار. خاقانی . آهوی شیرافکن ما گاو زرین زیردست از لب گاوش لعاب لعل سان انگیخته . خاقانی . ز آهوی سیمین طلب گاو زرین که عیدی درون گاو قربان نماید. خاقانی . رجوع به گاو زر شود. ◄ جانوری سبزرنگ شبیه به جعل . (برهان ). ◄ (اِخ ) گوساله ٔ سامری : گاو سفال اندرآر آتش موسی اندراو تا چه کنند خاکیان گاو زرین سامری . خاقانی . رجوع به گاوزر شود.