گاه و بیگه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گاه و بیگه . [ هَُ گ َه ْ ] (ق مرکب ) مخفف گاه و بیگاه . وقت و بیوقت : که در گاه و بیگه کسی را بسوخت به بی مایه چیزی دلش را بسوخت . فردوسی . گاه و بیگه مخفف گاه و بیگاه . رجوع به گاه و بیگاه شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گاه و بیگه . [ هَُ گ َه ْ ] (ق مرکب ) مخفف گاه و بیگاه . وقت و بیوقت : که در گاه و بیگه کسی را بسوخت به بی مایه چیزی دلش را بسوخت . فردوسی . گاه و بیگه مخفف گاه و بیگاه . رجوع به گاه و بیگاه شود.