کیرخواره

کیرخواره . [ خوا / خا رَ / رِ ] (نف مرکب ) کیرخوار. مفعول . امرد. ج، کیرخوارگان . (فرهنگ فارسی معین ). دشنامی است : من و تایی دویی دگر با من مانده زآن کیرخوارگان به عجب . انوری (از فرهنگ فارسی معین ). آفتابی و نور می ندهی ابری ای کیرخواره زن ابری . سعدی (هزلیات ).