کوچه بند

کوچه بند. [چ َ / چ ِ ب َ ] (اِ مرکب ) کوچه ای که به هر دو سر آن دروازه بنا کرده باشند که به وقت اندیشه ٔ آفتی آنها را بند نمایند. (غیاث ). بند کردن سر کوچه . (آنندراج ).سد و بند سر کوچه . (فرهنگ فارسی معین ) : سیلاب را ملاحظه از کوچه بند نیست زنهار پیش دیده ٔ من آستین مگیر. صائب (از آنندراج ). ◄ نشان و علامت حد کوچه ها. (فرهنگ فارسی معین ).

واژه ثبت‌شده در فرهنگ املایی