واژه جو

کوه سنب

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

کوه سنب . [ سُمْب ْ ] (نف مرکب ) کوه سنبنده . آنکه کوه را سوراخ کند. (فرهنگ فارسی معین ) : کوه سنب از خدنگ قاف شکاف چرخ دوز از سنان ناوک لاف . سنائی (حدیقه از فرهنگ فارسی معین ).

معنی کوه سنب | واژه جو