کورذوق

کورذوق . [ ذَ / ذُو ] (ص مرکب ) بی ذوق . آن که ذوق سلیم ندارد. (فرهنگ فارسی معین ). بی ذوق و آن که ذائقه نداشته باشد. (آنندراج ) : چه غم زین عروس سخن را بتر که بر کورذوقان بود جلوه گر. ظهوری (از آنندراج ). کورذوقان ز فیض تربیتت چو مسیحا، مزاج دان سخن . ملاطغرا (از آنندراج ).