کورتکین دیلمی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کورتکین دیلمی . [ ت َ ن ِ دَ ل َ ] (اِخ ) از امرای زمان المتقی ﷲ است که بر بغداد مستولی گردید و تکینک ترک را دستگیر و در آب غرق کرد و به تنهایی بر امر بغداد مسلط شد. (از تاریخ ابن اثیر ج ٨ ص ١٤٤). رجوع به همان مأخذ و تاریخ الخلفا شود.