کنایه
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(کِ یِ) [ ع. کنایة ] (مص ل.) گفتن سخنی که بر غیر موضوع اصلی خود دلالت کند مانند ناخن خشک به معنی خسیس و ممسک. ج. کنایات.<br>
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(کِ یِ) [ ع. کنایة ] (مص ل.) گفتن سخنی که بر غیر موضوع اصلی خود دلالت کند مانند ناخن خشک به معنی خسیس و ممسک. ج. کنایات.<br>