کنایه زدن
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(~. زَ دَ) [ ع - فا. ] (مص ل.) منظور خود را غیرصریح بیان کردن.<br>
فرهنگ فارسی معین
(~. زَ دَ) [ ع - فا. ] (مص ل.) منظور خود را غیرصریح بیان کردن.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کنایه زدن . [ ک ِ ی َ / ی ِ زَ دَ ] (مص مرکب ) گفتن عبارت کنایه آمیز. (آنندراج ). گوشه زدن . (یادداشت به خط مرحوم دهخدا). عبارت کنایه آمیز گفتن . (فرهنگ فارسی معین ) : گفتی به من که تیغم از ابرو کنایه است گر می زنی کنایه نگارا به من بزن . میرزا طاهر وحید (از آنندراج ).