کناره نشینی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کناره نشینی . [ ک َ / ک ِ رَ / رِ ن ِ ] (حامص مرکب ) انزواطلبی : خواست که بعدخراب البصره پای از میان کار کشیده دارد و دست به آغوش کناره نشینی و انزوا فراکند. (جهانگشای جوینی ).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کناره نشینی . [ ک َ / ک ِ رَ / رِ ن ِ ] (حامص مرکب ) انزواطلبی : خواست که بعدخراب البصره پای از میان کار کشیده دارد و دست به آغوش کناره نشینی و انزوا فراکند. (جهانگشای جوینی ).