کمع
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کمع. [ ک َ ] (ع ص، اِ) بریدن ْ دست و پای ستور را. ◄ درآمدن در آب . ◄ به دهان آب خوردن . ◄ سست رفتن ستور. (از منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).
کمع. [ ک ِ ] (ع مص ) همخوابه . ◄ زمین هموار پست میانه برآمده اطراف . ◄ زمین پست مغاک پا سپرده . ◄ قبا. ◄ کرانه ٔ وادی . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ محل و جای باش، و گویند فلان فی کمعه ؛ ای فی بیته و موضعه . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).
کمع. [ ک َ م َ ] (ع اِ) گره ران . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).