کمالالدین اسماعیل | قصاید | شماره ۱۲۶ - وله ایضا
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
زمزدقانی باور کنم اگر گوید که من بخانه خودمی خورم طعام حلال نه آنکه مال حلالست مزدقانی را کدام مال که او دارد و کدام حلال؟ ولی زممسکی آنگاه نان خویش خورد کز اضطرار مراورا بود حرام حلال