کمال‌الدین اسماعیل | رباعیات | شماره ۶۱

ای دل اگرت بوصل دلدار هواست مرگ خود و زندگیت ازو باید خواست پروانه بوصل دست درگردن شمع آنگاه آورد کز سر خود برخاست