کمال‌الدین اسماعیل | رباعیات | شماره ۴۳۰

گر در همه عمر خویش فرصت جوید نا با من خسته دل حدیثی گوید ناگاه ستیزه مرا چشم رقیب چون دیده نرگس از زمین بر روید