واژه جو

کمال‌الدین اسماعیل | رباعیات | شماره ۳۲۴

/vâže/

گنجور؛ اشعار فارسی

دیدی که دگر بی‌رخ آن سرو بلند آمد گل و بلبل بر او رخت افکند ای بیهده گوی مست، بسیار مگوی وی شوخ دهادن دریده، بر خویش مخند

معنی کمال‌الدین اسماعیل | رباعیات | شماره ۳۲۴ | واژه جو