واژه جو

کمال‌الدین اسماعیل | رباعیات | شماره ۳۰۲

/vâže/

گنجور؛ اشعار فارسی

عشق تو مراجان وروان می‌بخشد اندوه توام شادی جان می‌بخشد بخشنده بودمست، ازآن خسته دلم تامست توشدهردوجهان می‌بخشد

معنی کمال‌الدین اسماعیل | رباعیات | شماره ۳۰۲ | واژه جو