واژه جو

کمال‌الدین اسماعیل | رباعیات | شماره ۱۸۶

/vâže/

گنجور؛ اشعار فارسی

در حسن ندارد گل صد پر پایت زان می‌فتد از دست تو هم در پایت و آن غنچه که لب فراهم آورد چنان زانست که تا بوسه دهد بر پایت

معنی کمال‌الدین اسماعیل | رباعیات | شماره ۱۸۶ | واژه جو