واژه جو

کمال‌الدین اسماعیل | رباعیات | شماره ۱۷۹

/vâže/

گنجور؛ اشعار فارسی

ای جان جهان را مدد از لطف دمت حیران شده عقل از صفت بیش و کمت روزی صدبار همچو زلف بخدمت اندیشه ز سر رفته فرو تا قدمت

معنی کمال‌الدین اسماعیل | رباعیات | شماره ۱۷۹ | واژه جو