کله گیر

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

کله گیر. [ ک ُ ل َه ْ ] (نف مرکب ) مأبون . (آنندراج ). مخنث و ملوط. (ناظم الاطباء). و رجوع به کله گیری شود.