کله کوهی

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

کله کوهی . [ ک َ ل َ ] (اِخ ) طائفه ای از علی اللهیان در کوههای شمال تهران، با قدهای بلند و دستهای دراز. (یادداشت به خط مرحوم دهخدا).