کلاه فرنگی
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(~. فَ رَ) (اِمر.) اتاقی معمولاً گرد (شش لوزی یا هشت گوش) که گرداگرد آن دارای درها یا پنجرههایی به سوی فضای آزاد و سقف آن از هر سو دارای سایبانی پیش آمدهاست.<br>
فرهنگ فارسی معین
(~. فَ رَ) (اِمر.) اتاقی معمولاً گرد (شش لوزی یا هشت گوش) که گرداگرد آن دارای درها یا پنجرههایی به سوی فضای آزاد و سقف آن از هر سو دارای سایبانی پیش آمدهاست.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کلاه فرنگی . [ ک ُ ف َ رَ ] (اِ مرکب ) عمارتی که در میان عرصه سازند بناء در میان عرصه با گنبدی شبه مخروط. (یادداشت به خط مرحوم دهخدا). ◄ اطاقکی مسقف که در وسط کاخها و باغها برای استراحت یا در میدانها برای فروش روزنامه و اغذیه سازند. کیوسک . (فرهنگ فارسی معین ).
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی