کشیک

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا

(کِ) [ تر. ] (اِ.) پاسبانی، نگهبانی.<br>

فرهنگ فارسی معین

(کِ) [ تر. ] (اِ.) پاسبانی، نگهبانی.

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

کشیک . [ ک َ / ک ِ ] (ترکی، اِ) پاسبان . نگهبان . ◄ مرد پاسبان . (ناظم الاطباء). قراول . نگهبان پاسدار. ◄ نوبت دار. (یادداشت مؤلف ). ◄ نوبت پاسبانی . (آنندراج ). ◄ وظیفه ٔ مراقبت در کارهای لشکری در مدتی محدود از شب یا روز. قراولی . (یادداشت مؤلف ). - سرکشیک ؛ آنکه رئیس نگهبانان در وقت نگهبانی است . - کشیک آقاسی (اصطلاح دوره ٔ صفویه ) ؛ پاسبان . نگهبان . - کشیک آقاسی باشی ؛ رئیس کشیکچی ها.

مترادف و متضاد واژه‌دان

پاس‌بخش، پاسدار، قراول، کشیک‌چی، نگاهبان، نگهبان پست پاس، مراقبت، نگهبانی

واژگان فارسی سره واژه‌دان

نگهبانی

مترادف‌ها و واژه‌های مرتبط

پاس‌بخش، پاسدار، قراول، کشیک‌چی، نگاهبان، نگهبان پست،پاس، مراقبت، نگهبانی