کزز

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

کزز. [ ک َ زَ ] (ع اِمص ) زفتی . (منتهی الارب ). بخل . (اقرب الموارد). بخل و زفتی، یقال ذوکزز، ای ذوبخل . (ناظم الاطباء).