کباص

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

کباص . [ ک ُ ] (ع ص ) کباصة. قوی و توانا بر کار از شتر و خر و جز آن . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد).