واژه جو

کاک

/vâže/

فرهنگ فارسی معین

(اِ.) ۱- مرد. ۲- مردمک چشم. ۳- هر چیز خشکیده و باریک. ۴- میان تهی.

(اِ.) سر زبان، نوک زبان.

(اِ.) نانی که از آرد خشکه با روغن و شیر پزند.

معنی کاک | واژه جو