واژه جو

کاه ربای

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

کاه ربای . [ رُ ] (اِ مرکب ) رباینده ٔ کاه . کاهربا. کهربا. جذب کننده و بسوی خود کشنده ٔ قطعات کاه و خاشاک سبک : تا چو بیجاده نباشد به نکورنگی سنگ تا چو یاقوت نباشد به بها کاه ربای . فرخی . چهره ٔ کاهربای در فراق رخساره ٔ کاه زرد مانده است . (سندبادنامه ).

معنی کاه ربای | واژه جو