کاملیا
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(مِ) [ فر. ] (اِ.) درختچهای است زینتی از خانوادة چای که جزو تیرة پنیرک میباشد. برگهایش بیضی و شبیه برگ چای است و گلهایش خوش رنگ و زیبا است. در حدود ۱۴ گونه از این گیاه شناخته شده که در جنوب و مشرق آسیا به فراوانی کشت میشوند. این گیاه همیشه سبز است و گلهایش درشت و زیبا و به رنگهای سفید یا صورتی و یا قرمز است.<br>