کامخ
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(مَ) [ معر. ]<BR>۱- (اِ.) آبکامه که از آن نانخورش سازند؛ کامه.<BR>۲- کنایه از پلیدی مردم. ج. کوامخ.<br>
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(مَ) [ معر. ]<BR>۱- (اِ.) آبکامه که از آن نانخورش سازند؛ کامه.<BR>۲- کنایه از پلیدی مردم. ج. کوامخ.<br>