کامبخش
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کامبخش . [ ب َ ] (اِخ ) فرزند کوچک عالمگیر از تیموریان هند. در سال ١٠٧٧ هَ .ق . به دنیا آمد و از جانب پدرخود بحکومت دکن منصوب گردید و در سال ١١١٩ هَ .ق . در جنگی که در حیدرآباد رخ داد بقتل رسید. (قاموس الاعلام ترکی ). و رجوع به معجم الانساب زامباور ص ٤٤٢ شود.