کاسه پشت
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(~. پُ) (اِ.)<BR>۱- لاک پشت، سنگ پشت.<BR>۲- کنایه از: آسمان، فلک.<br>
فرهنگ فارسی معین
(~. پُ) (اِ.) ۱- لاک پشت، سنگ پشت. ۲- کنایه از: آسمان، فلک.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کاسه پشت . [ س َ / س ِ پ ُ ] (اِ مرکب ) لاک پشت و کشف را گویند. (برهان ). سوراخ پا. سولاخ پا. باخه . سلحفات : لقمه خور چرب کرد، زو فلک کاسه پشت ورنه شدی خشک شیر دایه ٔ اطفالگان . سیف اسفرنگی (از جهانگیری ). ◄ کنایه از آسمان هم هست . (برهان ) (آنندراج ). کنایه از فلک . (انجمن آرا).
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی