کارعة

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

کارعة. [ رِ ع َ ] (ع ص، اِ) خرمابن لب آب . (ناظم الاطباء). خرمابن به آب نزدیک . ج، کارعات .