کادوثه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کادوثه . [ ث ِ ] (اِخ ) کادوسه . چوب درخت غار یا زیتون که بالای آن دو بال داشت و دو مار که بهم پیچ خورده بودند دور آن پیچیده بود و علامت عطارد رب النوع بود. (مارها علامت حزم و احتیاط و بالها علامت فعالیت بود). به عقیده ٔ یونانیها هِرمِس رب النوع تجارت و پیغامبر خدای بزرگ، عصائی داشت که در بالا دارای دو پر بود و از پائین ببالا دو مار به آن پیچیده بودند (علامت اتحاد) و یونانیها چنین عصا را نماینده ٔ رسولان و اتفاق دانسته کادوسه نامیدند. (ایران باستان ص ٨٦٦ و ٩١٤).