کابح

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

کابح . [ ب ِ ] (ع ص ) نعت فاعلی از کبح .رجوع به کبح شود. ◄ پیش آینده از آن چیزکه فال بد میگیری از وی . ج، کوابح . (منتهی الارب ).