چیچله
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
چیچله . [ چی چ َ / چ ِ ل َ / ل ِ ] (اِ) بیماری و مرض . درد و رنج . (ناظم الاطباء).
چیچله . [ چی چ َ ل َ / ل ِ ] (اِ) پشته ٔ نرمی که بچه ها بر آن سرخورند. سرسره . زُحلوفَه : خارج، برون . جَمد، یخ و زحلوفه، چیچله داخل، درون طبق ته وضوضاست مشغله . (نصاب الصبیان ).