چینه چین
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
چینه چین . [ ن َ / ن ِ ] (نف مرکب ) دانه چین . که دانه از زمین برگیرد. دان جمعکن : زاغ سیه روی بود چینه چین چرغ سیه چشم بود دوربین . امیرخسرو.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
چینه چین . [ ن َ / ن ِ ] (نف مرکب ) دانه چین . که دانه از زمین برگیرد. دان جمعکن : زاغ سیه روی بود چینه چین چرغ سیه چشم بود دوربین . امیرخسرو.