واژه جو

چوبنه

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

چوبنه . [ ب ِ ن َ / ن ِ ] (اِ) مخفف چوبینه است و آن مرغی باشد صحرائی شبیه به مرغ خانگی و آن را کار وانک خوانند و خروس آنرا بعربی کروان گویند هوبره و بوتیمار. (ناظم الاطباء). ◄ وردنه چوبی که بدان خمیر پهن کنند. ◄ تیر. (یادداشت مؤلف ). رجوع به چوبین و چوبینک و چوبینه شود.

معنی چوبنه | واژه جو