چهره‌گشای

چهره گشای . [ چ ِ رَ / رِ گ ُ ] (نف مرکب ) چهره گشا. آنکه چهره گشاید. که روی باز کند که رخسار گشاده سازد. که پرده از رخ بیکسو زند : اندرین موسم نوروز که از لطف هوا لعبتان بینی در انجمن چهره گشای . شرف شفروه . ◄ صورتگر. نقاش : نقش دلبند دلگشای ترا خامه ٔ فتنه بوده چهره گشای . ابوالفرج رونی . نقش بندان پرده ٔ جان را نقش دیوار تست چهره گشای . سیف اسفرنگ . خانه ٔ مانی است طبع چهره گشای بهار نایب عیسی است ماه رنگرز شاخسار. (؟)

واژه ثبت‌شده در فرهنگ املایی